Nowe urządzenia mają ułatwiać życie, jednak aby to się stało, należy wyjść nieco z inicjatywą. Zamiast myśleć, czego dane urządzenie nie jest w stanie zrobić, należy zadać sobie pytanie: co potrafi? - po czym zastanowić się, czy ta umiejętność przypadkiem się nam nie przyda ;).
Historia układu klawiatury o śmiesznej nazwie Dvorak jest zbyt dobrze dostępna, aby powielać ją po raz kolejny. Wystarczy wejść na Wikipedię, aby móc poznać nie tylko genezę nazwy, ale też właściwie każdy fakt na jej temat. W skrócie napiszę tylko, że jest podobno lepsza od tej QWERTY, ale – oczywiście, jak zawsze i wszędzie – są też ludzie, którzy twierdzą inaczej. To zostawiam do indywidualnej oceny.
Ogólnie chęć szybszego pisania nie jest nowym tematem i obija się tu i ówdzie w różnych polach tematycznych, przykładowo przy pisaniu ręcznym (czyli czymś, o czym większość "informatyków" już dawno zapomniała). Szybki język pisania ręcznego nazywa się stenografią (nie mylić ze steganografią) i został wynaleziony już w czasach, z dzisiejszego punktu widzenia, prehistorycznych, czyli czasach świetności Rzymu ;). Przykład takiego pisania można zobaczyć tutaj: wolno, szybciej, jeszcze szybciej. To taka dygresja dla komentatorów filmów i scen, gdzie pan z prasy zapisuje szybko czyjeś przemówienie ;).
Jeśli chodzi o dotykowy sprzęt, jednym z przykładów jego użycia jest wykorzystanie urządzenia w celu pomocy sobie w nauce czegoś przydatnego ;). Jednym z takich właśnie przydatnych rzeczy jest klawiatura z układem Dvorak. Dlaczego akurat nowy układ klawiatury? Hm... być może aby usprawnić proces interakcji z komputerem. Być może po to, aby poznać alternatywę dla jedynego słusznego układu ;). Być może też po to, aby sprawdzić, czy nie jest się już za starym na naukę czegoś nowego... Bez względu na wybór jednak, sens przedsięwzięcia polega na tym, że urządzenia dotykowe posiadają wyświetlaną na ekranie klawiaturę. Klawiatura ta pozwala na łatwą zmianę glifów pokazywanych na wirtualnych klawiszach, czego nie zrobi klawiatura fizyczna (no dobra, niektóre potrafią), toteż wykorzystanie innego układu klawiszy na ekranie wspomoże zapamiętanie ułożenia klawiszy bez zbędnego ślęczenia przed mapą klawiatury i zapamiętywaniem na siłę... pod warunkiem oczywiście, że będziemy na tym pisać :). Jest to raczej lepsze rozwiązanie niż wydłubywanie klawiszy, aby potem powstawiać je w inne miejsca, lub przyklejanie karteczek z alternatywnym rozkładem klawiszy. O mazaniu po klawiszach markerem nawet nie wspomnę...
Android być może robi się coraz bardziej komercyjny, ale na szczęście – w dniu dzisiejszym – nie trzeba wydawać żadnych pieniędzy na ustawienie innego rozkładu klawiszy. Przede wszystkim należy zainstalować program o nazwie AnySoftKeyboard, który dostępny jest za darmo. Oprócz tego, należy doinstalować układ klawiszy Dvorak do tego programu. Układ ten jest oddzielną paczką instalatora (apk) i również jest dostępny w Markecie. Jeśli jednak z jakiegoś powodu masz problem z przeszukiwaniem Marketu, spróbuj szczęścia tutaj. Szukane przez ciebie pliki to AnySoftKeyboard_xxxxxxxx.apk (gdzie x to jest cyfra), oraz AnySoftKeyboardAlternativeKeyboardsPack_xxxxxxxx.apk (również x jest cyfrą). Im większa liczba znajduje się w nazwie, tym lepiej. ;) (w większości przypadków...)
Lista kroków wygląda na długą, i w sumie taka jest, ale tylko dlatego, że kroki opisane są dość szczegółowo, aby zminimalizować prawdopodobieństwo zboczenia ze ścieżki z powodu braku jakiejś informacji.
1. Widząc pulpit, który w tym przypadku jest pulpitem systemu emulowanego przez standardowy emulator z SDK Android'a, pociągnij w górę szarą strzałkę umieszczoną w dolnej krawędzi ekranu, aby uzyskać listę aktualnie zainstalowanych programów. W przypadku posiadania telefonu HTC z pulpitem HTC Sense, pulpit będzie wyglądał inaczej, a menu programów dostępne będzie po naciśnięciu strzałki w lewym dolnym rogu ekranu.
2. Kliknij program o nazwie AnySoftKeyboard, aby uruchomić jego program "wizytówkowy". Program właściwy instaluje się jako usługa klawiatury, dlatego tak naprawdę jest uruchomiony przez cały czas, ale aby zmienić opcje należy w ten sposób wejść w jego ustawienia.
3. Tak powinien wyglądać powitalny ekran programu, a przynajmniej w tej wersji z której korzystałem przy robieniu tych shotów ;). Tapnij przycisk Keyboard settings, aby przejść dalej.
4. Opcji konfiguracji jest wiele, sugeruję jednak zapoznać się ze wszystkimi dopiero po udanym przejściu wszystkich poniższych kroków, aby zminimalizować ryzyko, że instalacja przestanie nagle działać :). Na samym dole znajduje się opcja Keyboards, do której należy wejść poprzez tapnięcie.
5. Pojawi się lista zainstalowanych i możliwych do wyboru klawiatur. Jeśli nie ma na tej liście klawiatury Dvorak, upewnij się, że ją doinstalowałeś. Zaznacz klawiaturę Dvorak, odznaczając wszystkie inne. Nie chcemy przecież sytuacji, w której zirytowan(y/a) wybierać będziesz klawiaturę QWERTY :)
6. Program został skonfigurowany, ale należy poinformować jeszcze system, że chcemy z niego korzystać przy wpisywaniu tekstu. Domyślnie wykorzystywana jest zwykła Androidowa klawiatura, lub ta z HTC Sense w przypadku telefonu z tym pulpitem, dlatego należy zrobić jeszcze kilka zmian.
Możesz wyjść ponownie do pulpitu, klikając kilka razy przycisk wstecz. Gdy już powrócisz do ekranu startowego, kliknij przycisk menu i wejdź w ustawienia (Settings).
7. Szukana przez nas opcja znajduje się w dziale Language & keyboard, lub też - w polskiej wersji oprogramowania - Język i klawiatura. Tapnij ten napis, aby przejść dalej.
8. Na ekranie pokaże się lista klawiatur, które możemy używac przy wpisywaniu tekstu. Zaznacz AnySoftKeyboard. Być może będziesz też chciał odznaczyć wszystkie inne, co sugeruję zrobić - zawsze przecież możesz potem wrócić do tego punktu i zaznaczyć interesujące cię klawiatury.
9. Pojawi się interesujący komunikat o niebezpieczeństwie związanym ze zmianą klawiatury, co było dość miłym zaskoczeniem. Ostrzeżenie informuje o tym, żeby mieć na uwadze to, że wybrana aplikacja będzie "widzieć", co piszemy. Wydaje się to logiczne, biorąc pod uwagę fakt, że aplikacja ta jest klawiaturą, ale nie wszyscy mogą wpaść na pomysł, że złośliwie napisana aplikacja klawiatury może zapisywać wszystkie napisane znaki do ukrytego pliku i wysyłać je np. raz dziennie na jakiś chiński serwer ;). Wydaje mi się jednak, że w przypadku AnySoftKeyboard taka sytuacja nie powinna mieć miejsca. Kod programu jest publicznie dostępny i jeśli rzeczywiście byłby podejrzany, ktoś zwróciłby na to uwagę ;).
10. Prawie koniec. ;) Należy teraz znaleźć jakieś miejsce, gdzie znajduje się prostokąt wpisywania tekstu. Najłatwiej jest chyba zawędrować do menu pisania nowego sms'a.
11. Mamy poszukiwane pole edycji, możemy wykorzystać to do wpisywania numeru, lub nazwiska. Naciśnij i przytrzymaj dłużej to pole.
12. Wyskoczy menu z jedną opcją do wyboru: Input method, lub w polskiej wersji: Metoda wprowadzania. Może pojawić się też opcja Paste (Wklej), w przypadku gdy w schowku systemowym znajduje się jakiś tekst, ale wierzę że nie wywoła on paniki :).
13. Wyświetlona lista powinna zawierać wpis AnySoftKeyboard, ponieważ wcześniej skonfigurowaliśmy program jako usługę klawiatury. Wybierz tą opcję, spośród (być może) kilku innych.
14. Na ekran powinna zawitać klawiatura Dvorak. Gratulacje :).
a jeśli nie, to spróbuj jeszcze raz...
Miłego powrotu do 10 WPM :)
