Co prawda napisałem wcześniej o oddzielnym poście na ten temat, po głębszym zastanowieniu nie wydaje mi się jednak, aby temat był na tyle obszerny, by poświęcać na niego oddzielny wpis widoczny na stronie głównej.
Łączenie programu Java i programu pisanego w asemblerze może mieć szereg różnych zalet. Część aplikacji pisana w Javie może odpowiadać na wysokopoziomowe aspekty jego działania, takie jak GUI, czy całą logikę, która nie zależy w żaden sposób od architektury na której uruchomiony jest program, natomiast część asemblerowa to część blisko związana z konkretną architekturą lub systemem, która może korzystać z systemowych rozwiązań, umyślnie ukrytych w Javie. Asembler oczywiście z powodzeniem można zamienić na język C czy C++, jednak z uwagi na ciekawość tematu zdecydowałem się jednak użyć asma na systemie Linux.
